มงคลสมรส หญิง-แดง 18 มีนาคม 2547


18 มีนาคม 2547...เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมต้องตื่นแต่เช้า ก่อนนอนประมาณตีสาม..ผมหยิบนาฬิกาปลุก ทรงโบราณมาตั้งเวลาปลุกไว้ที่ ตีห้า (05.00 น.) กรี๊งงงงงง.... เสียงปลุกจากเจ้านาฬิกาทรงโบราณ ที่ตั้งอกตั้งใจทำหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายให้ปลุก มนุษย์นอนดึกอย่างผม...ผมหยิบนาฬิกาข้อมือมาดูเพื่อ ความมั่นใจว่าตีห้าจริง...ใช่แล้ว...ผมลุกจากที่นอน คว้าโทรศัพท์มือถือ ยี่ห้อโมโตโรล่า กดเลข 018614414 ปลุก..โก้-นายายอาม...หลังจากที่นัดหมายกันไว้เมื่อค่ำวานนี้ เราออกเดินทางประมาณ ตีห้าครึ่ง (05.30 น.) ไปยัง "บ่อเอก" สถานที่ซึ่ง โก้ บอกว่า..ให้ไปพบกัน เวลา หกโมงเช้า (06.00น.) หกโมงเศษ เราก็เดินทางถึง "บ่อเอก"...ความว่างเปล่า...คือ สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ตรงหน้า...สิ่งหนึ่งที่ คิดได้ในขณะนั้นก็คือ..การโทรศัพท์ไปหาสมาชิก หลาย ๆ คน สิ่งที่ได้ก็คือ...กำลังออกเดินทางไปบ่อเอกบ้าง..ไปที่บ้านงานเลย บ้าง....ขณะนั้น "ช่างหมู(หลังวัด)" ก็ควบมอเตอร์ไซต์คู่ชีพมาที่บ่อเอก...พูดคุยกันอยู่พักหนึ่ง ก็ได้ความว่า...ต้องกลับไปเอาเครืองร่มบินมา เพื่อบินไปบ้านงาน(หนองบัว อ.เมือง)กัน หลังจากช่างหมูจากไปไม่นาน...โทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น ผมกดปุ่มรับสาย...ปรากฏว่า..ครูแดง โทรมาบอกว่า จะไปที่บ้านงานเลย... เรารออยู่ที่นัดหมาย กระทั่งใกล้ เจ็ดโมงเช้า จึงชวน "โก้" เดินทางต่อไปยังบ้านงาน...เมื่อถึง ก็พบว่ามีแขกเหรื่อและสมาชิกเราหลายคนเดินทางมาที่นี่แล้ว ...ผมสังเกตุเห็นพื้นที่ที่เราตั้งใจว่าจะใช้เป็นสถานที่สำหรับลงของร่มบิน พบว่ามีกองเศษกิ่งไม้ที่เหลือจากการจุดไฟเผาของเกษตรกร ซึ่งไม่น่าจะปลอดภัยสำหรับนักบินนัก จึงบอกข้อมูลแก่ ครูปึ๊ง ว่าไม่น่าจะบินมา น่าจะเดินทางโดยรถยนต์ดีกว่า ผมเดินทางตามเจ้าบ่าวเข้าไปบ้านเจ้าสาว เพื่อทำบุญตักบาตร ถวายภัตราหารแด่พระภิกษุสงฆ์....หน้าบ้านมีโต๊ะอาหารตั้งไว้บริการแขกผู้มาร่วมงาน บ้านเจ้าสาวได้รับการปรับปรุงเพื่อใช้งานมงคลครั้งนี้โดยเฉพาะ...พื้นบ้านไม้ถูกปูทับด้วยเสื่อน้ำมัน..ภิกษุ 5 รูป ร่วมพิธีอันสำคัญครั้งนี้ เมื่อเสร็จสิ้น เจ้าบ่าวก็เดินทางไปร่วมขันหมากซึ่งตั้งขบวนรออยู่ด้านนอก.....ขณะนั้น ก็ทราบว่า "ป๋าแอ็ด" นักบินมือวางอันดับหนึ่ง บินมาร่วมงาน หากแต่...ข้อมูลที่คลาดเคลื่อนทำให้ ป๋า บินมุ่งหน้าไปยังบ้านเจ้าบ่าว ซึ่งอยู่ที่อำเภอท่าใหม่ และไม่สามารถติดต่อกันได้ เนื่องจากไม่มีระบบสื่อสารที่ดี ...เรารอกันอยู่นาน...นาน..ก็ยังไม่มีวี่แววว่าขันหมากจะเคลื่อน...จึงสอบถามได้ความว่า..เจ้าบ่าวลืมเอาไก่มา จึงต้องเดินทางกลับไปเอา...เมื่อไก่มาถึง....โห่..ฮี๊..โห่.......(ต้นเสียงมาจากท่านรองเปีย..นี่เอง).....ฮี๊ว....ขบวนขันหมากเริ่มเคลื่อนมุ่งหน้าสู่บ้านเจ้าสาว โดยต้องผ่านด่านมงคลต่าง ๆ ทั้งประตูเงิน-ประตูทอง และประตูไก่ (ผมก็เพิ่งจะเห็นที่นี่แหละ) โดยเจ้าบ่าวก็ต้องจ่ายซองแดงเป็นค่าเปิดทางสู่เจ้าสาว....จากนั้นก็มีการรับขันหมาก...แขกเหรื่อเริ่มคว้าจาน คว้าช้อน เติมพลังให้ตัวเองกันอยู่หน้าบ้าน ภายในบ้าน..เจ้าบ่าวก็บรรจงคล้อยสร้อยคอที่ผ่านการเลือกสรรมาเป็นอย่างดี ให้กับเจ้าสาว..จากนั้นก็มีการผูกข้อมืออวยพรแก่คู่บ่าวสาว ของ..พ่อ-แม่ และแขกผู้ใหญ่ตามลำดับ จากนั้นก็ร่วมถ่ายภาพเป็นที่ระลึก เวลาล่วงเลยมาประมาณ เที่ยงวัน เห็นจะได้..เราก็ได้เดินทางกลับบ้าน..โดยนัดหมายกันว่า เย้นนี้จะไปบินที่บ้านเจ้าบ่าว (ซึ่งเป็นสถานที่จัดเลี้ยงฉลองมงคลสมรส) และร่วมงานฉลองครั้งนี้กัน










ตกเย็น...เราก็มาพร้อมกันที่สนามบินท่าใหม่ และทำการบินไปโฉบเฉี่ยวบริเวณที่จัดงานกัน...และบินไปกินลมชมวิวกันตามอัธยาศัย..กระทั่งเวลาอันควร..เราก็เริ่มเดินทางสูบ้านเจ้าบ่าว เมื่อถึงก็พบว่า...มีแขกเหรื่อเดินทางมาถึงบ้างแล้ว รวมทั้งคณะเจ้าหน้าที่ตำรวจจาก นปพ.จันทบุรี ที่ผ่านการฝึกบินไปแล้ว มาร่วมงานด้วย โดยมีการจัดเลี้ยงแบบบุปเฟ่ โดยมีเครื่องเสียงคุณภาพเยี่ยมพร้อมนักร้องสาวสวย..จาก ป๋าหนุ่ย...ขับกล่อมตลอดงาน...กินกันไป ฟังเพลงกันไป ท่านประชาสัมพันธ์กิติมศักดิ์ ของชมรมร่มบินจันทบุรี (ป๋าแอ็ด) ก็ทำหน้าที่พิธีกรในงาน พร้อมทั้งเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าว่าเกิดจากการทำความเข้าใจในข้อมูลที่ได้รับ...จากนั้น ก็มีการกล่าวอวยพรของรองเปีย..รองวิชัย..รองตุ้ม..ตัวแทน นปพ.จันทบุรี...ผู้ใหญ่เร...อ.ปื๊ด...และการสัมภาษณ์อย่างถึงพริกถึงขิง ถึงการพบรักของทั้งคู่บ่าวสาว ของ อ.ไพศาล (ป๋าหนุ่ย) เพลงแล้วเพลงเล่าที่ได้รับการขับขานจากสมาชิกร่มบิน และผู้มีเกียรติที่มาร่วมงาน ในบรรยากาศกันเอ๊ง..กันเอง นับว่าเป็นอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่น่าได้รับการจดจำ ไว้เป็นความประทับใจ ตลอดไป .....นายสุวิชาณ สุวรรณาคะ....ผู้เขียน..